Καλώς Ορίσατε

Σας ευχαριστώ πολύ για την διαδικτυακή σας επίσκεψη. Εύχομαι καλή παραμονή.

Monday, August 27, 2007




Δυστυχώς η Ελλάδα εξακολουθεί να φλέγεται ανεξέλεγκτα. Χωρίς καμία διάθεση υπερβολής, πρόκειται για τη μεγαλύτερη καταστροφή που γνώρισε ο τόπος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα. Φυσικά και προέχει να βοηθήσουμε όλοι με όποιον τρόπο μπορούμε στο έργο της κατάσβεσης. Μακάρι να είχε αναπτυχθεί ο εθελοντισμός σ' αυτή τη χώρα ώστε να μπορούσαμε όλοι να αναλάβουμε συγκεκριμένα πόστα και συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Μακάρι να είχαμε εκπαιδευτεί ώστε να γνωρίζουμε επακριβώς τι πρέπει να κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση. Μακάρι να είχαμε στη διάθεση μας τα απαραίτητα μέσα και μία ικανή ηγεσία για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το ολοκαύτωμα. Όμως ο εθελοντισμός υπήρξε χρήσιμος μόνο για να στηρίξουμε αφιλοκερδώς τους Ολυμπιακούς Αγώνες των χορηγών. Τώρα που κινδυνεύει να καεί ακόμα και η ίδια η Αρχαία Ολυμπία, πού είναι όλοι εκείνοι που μιλούσαν για αρχαίο πνεύμα αθάνατο και εθνικά μεγαλεία; Με ποιό δικαίωμα αφήνουν μία ολόκληρη χώρα στο έλεος πυρκαγιών που κάθε άλλο παρά θεομηνίες είναι; Πώς είναι δυνατόν να μιλάνε για εκλογές και ψήφους;

Δε θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια να ακούμε υποσχέσεις και ευφάνταστες θεωρίες αποποίησης κυβερνητικών ευθυνών. Διαδώστε με κάθε μέσο το παρακάτω μήνυμα για μία πρώτη μαζική αντίδραση ενάντια στο πρωτοφανές έγκλημα που συντελείται στη χώρα μας:

ΑΦΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΧΤΗ. ΓΙΑΤΙ;

ΟΛΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.

Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 το απόγευμα. Στην πλατεία Συντάγματος και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.

Αποδοκιμάζουμε το αίσχος χωρίς πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος.

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

Αντιγράψτε το παραπάνω μήνυμα και στείλτε το παντού με SMS ή e-mail. Αναρτήστε το banner στο site ή το blog σας. Τυπώστε το και μοιράστε το όπου μπορείτε. Ενημερώστε φίλους, γνωστούς, τα ΜΜΕ.

Sunday, June 10, 2007

Κυριακάτικες Φιλοσοφίες

Αυτό που μου αρέσει να κάνω τα πρωινά της Κυριακής είναι να κάθομαι χαλαρά και να απολαμβάνω το καφεδάκι μου διαβάζοντας εφημερίδα.Μερικές φορές μου αρέσει να κάνω έναν γρήγορο απολογισμό της εβδομάδας που πέρασε,ενω είμαι ακόμα ξαπλωμένος.
Σήμερα λοιπόν το πρωί, πριν ο Μορφέας με αφήσει, και ενώ κλείναμε το επόμενο ραντεβουδάκι μας,έκανα για μια ακόμα φορά την γνωστή πια ερώτηση στον ευατό μου αν πέρασα καλά στην χθεσινοβραδυνή μου έξοδο.Για να είμαι ειλικρινής στην αρχή τα έβαλα με τον ευατό μου που τελικά δεν κράτησα την υπόσχεση που έχω δώσει,πως δηλαδή δεν θα ξαναβγώ Σαββατόβραδο και να πάω σε bars και σε άλλα πολυσύχναστα μέρη γιατί απλά δεν περνάω καλά.Είναι πάρα πολύ κουραστικό να είσαι ατελείωτες ώρες όρθιος κρατώντας ενα ποτό στο χέρι και να μην μπορείς να ανταλλάξεις μια κουβέντα με τον διπλανό σου.Άσε που αρκετές φορές έχεις να αντιμετωπίσεις και τα βιαστικά περάσματα των υπολοίπον, που δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο τρέχουν μέσα σε τόσο κόσμο,και σαν μην έφτανε αυτό βρίσκεσαι με το ποτό σου χυμένο πάνω στο ρούχο σου.
Ύστερα λοιπόν απο αυτές τις ερωταπαντήσεις προς τον εαυτό μου έκανα μια σκέψη που δεν κρύβω πως με προβλημάτησε λιγάκι............ΛΕΤΕ ΝΑ ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ!!!!
Εγω παλιότερα ήμουνα συνέχεια στα bars και μάλιστα πέρναγα και πολύ ωραία.Τώρα τι έγινε ξαφνικά και όλα αυτά με κουράζουν?Μάλλον άλλαξαν οι βιορυθμοί μου και δεν μπορώ να ακολουθήσω αυτό το είδος διασκέδασης.
Δεν μου αρέσει όμως και αυτό, δεν με ικανοποιεί σαν απάντηση.Με θέτει σε παροπλισμό και δεν μ'αρέσει!!
Κατέληξα πρός το παρόν στο συμπέρασμα πως έχουν αλλάξει τα ενδιαφέροντα μου και οι παρέες μου οπότε μοιραία ακόλουθω έναν άλλο τρόπο διασκέδασης που είναι περισσότερο παρεϊστικος, και πιο τις κουβέντας, παρά του ξεφαντώματος, και τον πολλών ντεσιμπέλ.
Πρός το παρόν αυτή η απάντηση με βολέυει και γιαυτό και την κρατάω.Αυτό βέβεια δεν σημαίνει πώς στο μέλλον δεν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.
Φτάνουν όμως οι φιλισοφίες καιρός να πιώ καφεδάκι και διαβάσω την εφιμερίδα μου
Καλημερα σε όλους!!!!

Saturday, June 9, 2007


H απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

Χαλαρά με φίλοους και ενα μπουκάλι κρασί (βοηθάει στην κουβέντα)

Tι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Η υποχρέωση να παω στήν δουλειά :-(

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Πριν καμία βδομάδα που είχα ενα επαγγελματικό ραντεβού και μου είπαν ποιά θα ειναι η αμοιβή μου. (ΤΣΑΜΠΑ ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ)

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι;

Είμαι πολύ φιλικός.

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα ;

Μερικές φορές γίνομαι φλύαρος.

Σε ποια λάθη δίνετε επιείκεια;

Σε αυτά που γίνονται για πρώτη φορά.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε;

Με τον Ναπολέοντα.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ήρωες σήμερα;

Spiderman.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Σχεδιάζω εδώ και 4 χρόνια ενα ταξίδι στιν Άπω Ανατολή.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Ουμπέρτο Έκο, Γκαμπριέλ Γκαρθία Μαρκές, Ευγενία Φακίνου, Φρέντυ Γερμανός.

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

Το χιούμορ είναι η πιο μεγάλη αρετή των ανθρώπων.

Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;

Το χιούμορ είναι η πιο μεγάλη αρετή των ανθρώπων.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ευανθία Ρεμπούτσικα

To τραγούδι που σφυρίζετε στο ντους;

Ανάλογα τα κέφια

Ποιο βιβλίο σας σημάδεψε;

Εκατό χρόνια μοναξιά

Ποια ταινία σας σημάδεψε;

Ο καιρός των τσιγγάνων

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Diego Rodriguez de Silva Velasquez.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;

Μπλέ

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη σας επιτυχία;

Ό,τι στα δύσκολα εχω 2 ανθρώπους που μπορώ να εμπιστευτώ και να ζητήσω βοήθεια.Όπως και αυτοί εξάλλου.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ποτό;

Campari με φρέσκο χυμό πορτοκάλι

Για ποιο πράγμα μετανιώσατε περισσότερο;

Που δεν είπα αυτό που ένοιωθα σε εκείνους που το άξιζαν.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο από όλα;

Τη μιζέρια και το ψέμμα.

Όταν δεν γράφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Μοντελισμός πλοίων και βόλτες στο διαδύκτιο.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;

Η μοναξία.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Δεν το επιλέγω ποτέ.

Ποιο είναι το μoτο σας;

Tell me why i don't like Mondays.

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Ενώ κοιμάμαι.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει;

Τίποτα απολύτος.Θα μου έφτανε ενα κλείσιμο ματιού.

Σε ποια πνευματική κατάσταση είστε αυτόν τον καιρό;

Αισιοδοξίας για το μέλλον.

Sunday, April 22, 2007

Ολα καλά


Πρέπει να ομολογήσω ό,τι η εβδομάδα που πέρασε δεν ήταν και η καλύτερη για μένα.Πέρασα λιγάκι δύσκολα σε σχέση με κάποια προβλήματα υγείας που παρουσιάστηκαν αλλά ευτυχώς ολα καλά που λέει και το τραγούδι.
Μπορεί τώρα να το αντιμετωπίζω λιγάκι χαλαρά αλλά πρέπει να ομολογήσω οτι δεν ήμουνα το ίδιο χαλαρός και άνετος όταν παρουσιάστηκε το πρόβλημα.Για άλλη μια φορά κατάλαβα οτι δεν είμαστε τίποτα τελικά και ό,τι μπορεί ανα πάσα στιγμή να μας τύχει το οτιδήποτε.Και ενω ξέρω πως δεν πρέπει ,- μάλλον δεν αξίζει τον κόπο θα έλεγα - να τρελενόμαστε για τίποτα είμαι σίγουρος πως σε 1 μήνα αυτό θα το εχω ξεχάσει και πάλι προς το άγχος θα βαδίζω.Τελικά είναι πάρα πολύ δύσκολο , θα έλεγα ακατόρθωτο,να αλλάξουμε συνήθειες,τρόπο ζωής και μερικές φορες και τρόπο σκέψης.Πρέπει ομως γιατί το χρωστάμε σ'εμάς τους ίδιους να κάνουμε κάτι γιαυτό.Μην με ρωτήσετε τι, γιατί δεν μπορώ να απαντήσω σε τόσο φιλισοφικά ερωτήματα,απλά όπως όλοι έτσι και εγώ ξέρω πολύ καλά να δίνω συμβουλές.Όταν όμως πρέπει να συμβουλεύσουμε τους ευατούς μας κατί γίνεται και οι συμβουλές πάνε περίπατο.
Καλή εβδομάδα λοιπόν και χαλαρά(το τελευταίο το λεω μάλλον για να το ακούω εγώ)

Tuesday, April 10, 2007

Επιστροφή στην δουλειά

Πάντα απο μικρό παιδί που ήμουνα θυμάμαι δεν μου άρεσε που θα ξαναγύριζα στο σχολείο μετά απο τις διακοπές, και νομίζω οτι δεν ήμουν και ο μόνος που ένοιωθε το ίδιο πράγμα.Αυτό λοιπόν το συναίσθημα τις βαρεμάρας και τις κακοκεφιάς το κουβαλάω ακόμα,παρόλο που τώρα μερικές φορές σκέφτομαι το πόσο καλύτερα θα ήταν εαν γύριζα στο σχολείο και οχι στο γραφείο μου,στο καθωσπρέπη κτίριο τις εταιρείας,και να τρώω και στην μάπα κάποιους που σε κανονικές συνθήκες ούτε καλημέρα δεν θα τους έλεγα.Αν κανείς προσθέσει σε όλα αυτά και την απίστευτα ηλιόλουστη μέρα αλλά και τα ενοχλητικά τηλεφωνήματα των φίλων του ό,τι πάνε για ουζάκι και μετά για καφεδάκι (και όλα τα εις -ακι )στην παραλία μπορε'ιτε εύκολα να καταλάβεται την δινή μου θέση. Αλλά δεν θα το βάλω κάτω θα συνεχίσω να κάθομαι στο γραφείο μου να τρώω το καταπληκτικό sandwich μου απο το απέναντι μαγαζί και να φαντάζομαι πως τρώω γαύρο μαριναρισμένο ή χταποδάκι στην σχάρα κ.τ.λ. και να βλέπω απο κάτω την Κηφισίας με την καταπληκτική της ροή που ποτέ δεν εχει πρόβλημα κίνησης και να χαίρομαι που δεν είμαι ενας απο αυτούς τους άτυχους που πήζουν μέσα στο αμάξι τους για να πάνε για όλα τα εις -ακι στην παραλία.
Απλά ένας τρελλαμένος που όλοι, και όλα σήμερα συντελούν στο να μην είναι καλή η επάνοδο στην δουλεία μετά της διακοπές.

Wednesday, April 4, 2007

SORRY


Καλησπέρα,
καμιά φορά κάνουμε πράγματα τα οποία μπορεί να προκαλέσουν μια δυσαρέσκεια στους άλλους.Το πόβλημα είναι να μην γίνονται αυτά τα πράγματα με την θελησή μας γιατί τότε γινόμαστε κακοί σαν άνθρωποι.Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που μπορεί να πούμε ή να κάνουμε κάτι το οποίο δεν θα αρέσει σε κάποιον δεν είναι κακό ούτε είναι ντροπή να ζητήσουμε συγνώμη.Γι αυτό λοιπόν το λόγο ωφείλω μια συγνώμη σε έναν φίλο που μπορεί και να τον στεναχώρησα με κάτι που έκανα,αλλά τον διαβεβαιώ πώς δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΦΙΛΑΡΑΚΟ
:-)

Sunday, April 1, 2007

Μετά την καταιγίδα.........


Καλησπέρα,
μερικές φορές τα πράγματα δεν μας πάνε δεξιά όπως θα έλεγαν και οι μητέρες μας , και όλα γύρω μας είναι μουντά και σκοτεινά.Εκείνες ακριβώς τις στιγμές είναι που βάζουμε τα δυνατά μας να ξεπεράσουμε την κατάσταση και να φανούμε για μια ακόμα φορά δυνατοί.
Όλοι αυτή η διαδικασία γίνεται μέσα μας χωρίς να την καταλαβαίνουμε,απλά συμβαίνει.Είναι η προσπάθεια του ευατού μας να προχωρήσει πιο πέρα, να ζήσει νέες περιπέτειες και να αντιμετωπίσει νέες καταστάσεις.Και μην μου πείτε πως δεν έχετε ζήσει κάτι τέτοιο, δεν θα σας πιστέψω.Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι σε όλη αυτή την διαδικασία κατα την γνώμη μου είναι το διάστημα πριν το τελικό συμπέρασμα.Είναι αυτό που είναι και το πιο φωτεινό γιατί απλά χρειαζόμαστε φως ώστε να μπορούμε να βλέπουμε τα γεγονότα όσο πιο καθαρά γίνεται.Μετά μπορεί να έρθει η καταιγίδα με την μουντίλα και το σκοτάδι αλλά εμείς εκεί θα θυμώμαστε το φώς και θα πηγαίνουμε πιο πέρα στην επόμενη λιακάδα του μυαλού μας.